- Risicovoeten

Risicovoeten

 

Risicovoeten zijn voeten waarbij men vanwege een bepaald ziektebeeld een verhoogd risico heeft op complicaties.
De behandeling dient met zorg te worden uitgevoerd om wondjes te voorkomen.

De bekendste risicovoet is die van een diabetespatient, maar ook mensen met reumatische aandoeningen, psoriasis, vaatlijden,oudere voet of (spastische) verlammingen hebben risicovoeten.

 

Voetzorg bij Diabetes Mellitis

Voor een diabetespatiënt is regelmatige voetzorg zeer belangrijk. Uw podotherapeut,praktijkondersteuner of diabetesverpleegkundige zal u in bepaalde situaties doorverwijzen naar de (Medisch) pedicure. Hierbij krijgt u een doorverwijzingsformulier mee met het zorgprofiel en type diabetes erop vermeld. Deze gegevens hebben wij nodig om voor u een juiste faktuur op te maken.

 

Hoewel de voetbehandeling in principe hetzelfde is als bij niet-diabetici, zijn er wel een aantal verschillen.

Beschadiging van het beschermend gevoel (neuropathie) heeft tot gevolg dat minder tot geen pijn meer gevoeld wordt. Daardoor kunt u ongemerkt wondjes en blaren oplopen en blijft het dragen van te kleine schoenen vaak zonder pijnklachten. Zeker in combinatie met problemen in de doorbloeding, kan dit  leiden tot een minder goede wondgenezing.

De behandeling is er dus allereerst op gericht om wondjes te voorkomen, maar ook eelt, kloven en likdoorns, of ingroeiende nagels kunnen (onderhuidse) wondjes veroorzaken. De regelmaat waarmee voetbehandelingen worden uitgevoerd, wordt o.a. bepaald door de aanwezigheid van deze aandoeningen. Alleen dan is een mogelijke verbetering te verkrijgen en het risico op complicaties te voorkomen.  

Eelt, kloven, likdoorns, of ingroeiende nagels kunnen ontstaan door standafwijkingen in de voeten, maar ook schoenen vertellen veel over hun rol  bij het ontstaan ervan. Een schoencontrole en voorlichting en advies is dan ook een belangrijk onderdeel in de voetzorg.

 

 

Voetzorg bij reumatische aandoeningen

Reumatische aandoeningen gaan regelmatig gepaard met onstekingen en standsafwijkingen van de voeten (ook vaak handen). Hierdoor is het vaak door gewrichtsbeperkingen onmogelijk om zelf de voeten te verzorgen.

Door de standsafwijkingen van de voeten is de afwikkeling van de voet verstoord waardoor de druk op bepaalde locaties verhoogd is. Eeltplekken kunnen wondjes veroorzaken en verdere infectie tot gevolg hebben. Goede voetzorg kan voor deze groep patienten een verlichting zijn om mobiliteit te behouden.

 

Voetzorg bij de Oudere voet of Vaatlijden.

Bij het ouder worden wordt onze huid steeds dunner. Deze wordt erg kwetsbaar en kan snel kapot gaan. Vaak gepaard gaande met een slechtere doorbloeding zal de wondgenezing vertraagd zijn. Veel mensen gebruiken voor het vaatlijden anti-stollings medicatie. Wondjes die al sneller ontstaan door de dunne huid zullen langer blijven bloeden maar ook trager genezen. Voor deze groep patienten is voorzichtigheid geboden.

Het verzorgen van de voeten kan dan ook het beste bij een ervaren (Medisch)pedicure gebeuren.  

 

 

Voetverzorging bij Spasme

Spasticiteit is een overdreven weerstand, die wordt veroorzaakt door een reflex in een spier. De peesreksensoren registreren dat een spier plotseling langer wordt waarna door middel van zenuwcellen in het ruggenmerg die via een motorische zenuw lopen, er voor zorgen dat de spier zich weer verkort. Deze reflex wordt normaliter vanuit de hersenen via lange banen in het ruggenmerg geremd zodat ze niet overdreven werken en daardoor bewuste (aangestuurd vanuit  de hersenen) bewegingen kunnen tegenwerken.

Bij schade van de hersenen (bijvoorbeeld door een beroerte) of ruggenmerg (bijvoorbeeld door een dwarslaesie) wordt deze reflex onvoldoende geremd waardoor een overdreven reactie optreedt. Dit leidt tot een spasme, een verhoogde spiertonus waardoor het normale bewegen van een been, naast een gedeeltelijke verlamming, bemoeilijkt wordt.

Spasticiteit kan ontstaan tijdens de zwangerschap, of tijdens de geboorte, maar kan ook later ontstaan, na een dwarslaesie of hersenbeschadiging zoals een beroerte, hersenkneuzing of Multiple sclerose.

Voetafwijkingen komen vaak voor bij spastische voeten. Vaak wordt de voet een spitsvoet en kantelt het enkelgewricht naar buiten, zodat u op de buitenkant van de voet gaat lopen. Deze groep patienten is vaak aangewezen op orthopedisch schoeisel.

Verder  kan er vaak een beenlengte verschil, klauwtenen voorkomen of kan de voet of het been niet geheel meer opgetild worden tijdens het lopen. U krijgt dan een  “klapvoet” of  “sleept” met een been.

Voor de behandeling is het belangrijk te weten dat u met een centraal neurologische aandoening onverwacht kunt reageren op prikkels. U trekt bijvoorbeeld de voet of het been terug. Een dergelijke onverwachte beweging vergroot het gevaar op verwondingen. Een ervaren (Medisch) pedicure zal samen met u tot een goed resultaat kunnen komen.